🎈 Męczący Kaszel U Dziecka Forum

U mniej więcej połowy osób zakażonych koronawirusem SARS-CoV-2 stwierdza się również kaszel. W przebiegu COVID-19 kaszel ma charakter suchy i uporczywy, co wynika z podrażnienia tkanki płucnej. Podczas kaszlu pojawiają się też bóle mięśniowe i spłycenie oddechu ( duszność ). Wraz z postępowaniem choroby w płucach gromadzi

Nie należy panikować w przypadku kaszlu, który pojawia się sporadycznie, ponieważ może to być tylko reakcja obronna organizmu np. przed pyłkami kurzu czy okruchami jedzenia. Czasem kaszel może być spowodowany delikatnym podrażnieniem błony śluzowej gardła, ale wystarczy np. napić się szklanki wody i uczucie podrażnienia znika. Zobacz film: "Za co lekarze przyznają punkty w skali Apgar?" spis treści 1. Przyczyny występowania kaszlu 2. Choroby, w których występuje kaszel 1. Przyczyny występowania kaszlu Kaszel u dziecka bywa bardzo męczący, warto więc wiedzieć, co jest jego przyczyną, aby szybko się go pozbyć. Kaszel najczęściej jest wywołany infekcją wirusową lub bakteryjną. Może też towarzyszyć alergii. Przy infekcjach górnych dróg oddechowych pojawiają się także inne objawy, np. katar, gorączka, ból głowy, ogólne osłabienie czy brak apetytu. Na początku kaszel jest suchy, a pod koniec choroby staje się mokry, co pozwala na łatwiejsze odkrztuszanie wydzieliny. Prawidłowo leczona infekcja może trwać od 4 do 7 dni. 2. Choroby, w których występuje kaszel Ostre zapalenie oskrzeli. Jest to choroba wywołana wirusem, której charakterystyczną cechą jest kaszel, ale także wydłużona faza oddechowa, co oznacza, że dziecko oddycha bardzo szybko, a towarzyszy temu wysoki dźwięk – stridor. W takim stanie dziecko nie może swobodnie oddychać, trudność sprawia mu także mówienie. Ostre zapalenie oskrzeli bardzo często jest diagnozowane u osób z alergią. W wielu chorobach występuje kaszel (123RF) Ostre zapalenie krtani najczęściej pojawia się u dzieci w przedziale wiekowym od 2 do 6 lat. Ta choroba wywołana jest infekcją wirusową. Jest to charakterystyczny szczekający kaszel, który uaktywnia się bardzo często w nocy. Podobnie jak w przypadku zapalenia oskrzeli, występuje wysoki dźwięk – najczęściej przy wdechu. Bardzo ważne jest to, aby kontrolować stan dziecka, ponieważ przy dużej duszności należy udać się do lekarza lub na oddział dziecięcy. Ostre zapalenie oskrzelików to choroba diagnozowana najczęściej u niemowląt. Towarzyszy jej nie tylko kaszel, ale także znaczna ilość wydzieliny w drogach oddechowych. Może pojawić się duszność, która może doprowadzić do zagrażającej życiu niewydolności oddechowej. Zapalenie płuc jest to choroba, która jest trudna do zdiagnozowania, ponieważ bardzo często nie daje objawów. Przy zapaleniu płuc u dzieci pojawia się nie tylko silny kaszel, ale także gorączka, duszność i ból w klatce piersiowej. Zapalenie płuc rozpoznaje się na podstawie badania radiologicznego klatki piersiowej. Krztusiec jest to choroba wywołana bakteriami, a dokładnie pałeczką krztuśca. W tej chorobie kaszel jest natarczywy, silny, dudniący, chory ma problemy z nabraniem powietrza. Jest tak intensywny, że może prowadzić do wymiotów. Jest to choroba bardzo trudna do wyleczenia, ponieważ nawet po kuracji antybiotykowej kaszel napadowy może trwać jeszcze nawet kilka tygodni. Kaszel może pojawić się przy alergii, ale nagły atak może sugerować zakrztuszenie. Katar u dzieci, kaszel, wysoka gorączka są to dolegliwości, które powinny być konsultowane z lekarzem, ponieważ układ odpornościowy może być niedojrzały i nie potrafi bronić organizmu przed infekcjami. Oprócz leków farmakologicznych można ulżyć dziecku w chorobie domowymi sposobami, np. inhalacjami ziołowymi, oklepywaniem pleców. polecamy Najlepszy lek wykrztuśny to woda - całe studia mi to powtarzano :) Nie herbata czy jakieś dziwne wynalazki, tylko zwykła woda, ewentualnie słabe zioła (koperek, melisa, lipa.. tak tylko na Autor zdjęcia/źródło: Zdjęcie Michael Podger/Unsplash Kaszel u dziecka bywa męczący, są jednak domowe sposoby, które sprawią, że stanie się on mniej uciążliwy i szybciej minie. Dziecko z kaszlem może mieć dodatkowo złe samopoczucie i być rozbite, dlatego ważne aby mogło w czasie infekcji więcej wypoczywać. W sezonie nasilonych infekcji kaszel u dziecka nie jest niczym niezwykłym. Doskonale znają tę przypadłość zarówno mamy dzieci przedszkolnych, jak i wczesnoszkolnych. Dlatego warto znać prosty, domowy sposób na kaszel u dziecka, który pomoże stłumić infekcję już na początku. Jeśli jednak poza kaszlem występują też inne objawy infekcji – jak wyjątkowo złe samopoczucie, infekcja, katar, bóle brzucha czy gorączka – konieczna jest konsultacja z lekarzem, który oceni stan dziecka. Podobnie w przypadku, gdy kaszel jest wyjątkowo uciążliwy (silny, bardzo częsty) lub trwa dłużej niż kilka dni. Gdy znamy nasze dziecko i wiemy, że kaszel jest dopiero objawem infekcji, która jeszcze nie do końca się rozwinęła, możemy spróbować jej zapobiec domowymi sposobami. Nie zaszkodzi też udać się do lekarza, który osłucha dziecko i upewni nas, że nie ma ono zmian osłuchowych np. w oskrzelach lub w jeszcze niższych partiach układu oddechowego. Domowe sposoby na kaszel u dziecka: nawilżaj Nawilżaj zarówno dziecko ( w sensie: nawadniaj), jak i jego otoczenie. Jest to szczególnie ważne zwłaszcza przy kaszlu suchym. Przy często powtarzających się infekcjach z kaszlem warto się zaopatrzyć w domowy nawilżacz powietrza, który pomoże nam utrzymać w domu odpowiedni poziom nawilżenia. Możemy też posłużyć się babcinymi metodami i położyć na kaloryferach zmoczony ręcznik. Jeśli o to nie zadbamy, suche powietrze dodatkowo będzie podrażniać drogi oddechowe, powodując kaszel. Oklepywanie – to domowy sposób na kaszel mokry Kaszle mokry wiąże się z zwiększonym wydzielaniem w drogach oddechowych, które usuwane jest w trakcie odruchu kaszlowego. Ułatwimy to dziecku, oklepując je. Dobrze jest to wykonywać godzinę po podaniu np. leków wykrztuśnych – podajemy je jednak wyłącznie po konsultacji z lekarzem. Oklepywanie dziecka powinno się odbywać w pozycji leżącej, przy czym głowa i górna część plecków malucha powinna być niżej niż reszta ciała. Oklepujemy wzdłuż kręgosłupa, w kierunku dogłowowym, ręką ułożoną w tzw. łyżeczkę. Uważajmy jednak, aby nie oklepywać dziecka zbyt mocno. Syrop na kaszel – najlepszy domowy sposób u dziecka W wielu domach domowy syrop na kaszel dla dziecka jest nieodłącznym atrybutem od jesieni do wiosny. Skuteczny będzie ten z cebuli, można do niego dodać ząbek czosnku i miód. Przepis na domowy syrop z cebuli na kaszel u dziecka: dużą cebulę kroimy w piórka, rozgniatamy ząbek czosnku i dodajemy 2 łyżki miodu. Umieszczamy w naczyniu (nie metalowym!) i przykrywamy do wytworzenia się syropu – czyli 2-3 godz. Podajemy po łyżeczce kilka razy dziennie, zależnie od wieku dziecka. Inhalacje- niezawodny domowy sposób na kaszel u dziecka Inhalacje u maluszka możemy zrobić ustawiając niedaleko łóżka garnek z parującą wodą. Można dodać do niego kilka kropli olejku np. eukaliptusowego, sosnowego, czy też naparu z rumianku. Pamiętaj: u dzieci nie wolno stosować olejku z drzewa herbacianego! Natomiast wykonując inhalacje przy użyciu nebulizatora możemy się posiłkować solą fizjologiczną. ^{Syrop na kaszel dla dzieci - kaszel suchy, kaszel mokry, syropy ziołowe. Gdy nasze dziecko kaszle syrop stosowany jest zaws. Suchy kaszel u dziecka - czym jest, inne rodzaje kaszlu. Kaszel jest dosyć częstą i męczącą dolegliwością. Supremin - działanie, wskazania, przeciwwskazania, dawkowanie, skutki uboczne} Mimo prowadzonych od ok. połowy XX w. szczepień ochronnych, zachorowania na krztusiec stanowią nadal problem epidemiologiczny na całym świecie. Szacuje się, że każdego roku dochodzi do 30–45 mln zachorowań i 300–500 tys. zgonów z tego powodu. Powikłania i zgony dotyczą przede wszystkim dzieci w okresie niemowlęcym. Dane polskie, pochodzące z rejestru chorób zakaźnych prowadzonego przez PZH, wydają się niedoszacowane. Najwięcej zgłoszonych przypadków w ostatniej dekadzie miało miejsce w latach 2012 – 4684 oraz 2016 – 6856 przypadków. Z polskich badań epidemiologicznych wynika jednak, że na każdy zgłoszony przypadek zakażenia, przypada w rzeczywistości 61 niezgłoszonych zakażeń. Najczęstszym źródłem zakażenia niemowląt są nastolatki oraz osoby dorosłe. W celu ochrony przed zachorowaniem niemowląt przyjęto szeroką strategię szczepień, która, poza szczepieniami w okresie niemowlęcym, obejmuje również szczepienia młodzieży, osób dorosłych, kobiet ciężarnych oraz pracowników ochrony zdrowia. Ośmiotygodniowe niemowlę płci męskiej zostało przyjęte do szpitala z powodu nasilonych napadów kaszlu, doprowadzających do bezdechów z sinicą w obrębie twarzy. Z wywiadu – 3–4 tygodnie przed przyjęciem dziecko, wraz z mamą, odbyło blisko dwugodzinną podróż samochodem z dorosłą osobą z cechami infekcji dróg oddechowych. Ze względu na nasilający się u chorej osoby kaszel, lekarz rodzinny zaproponował wykonanie badania serologicznego w kierunku krztuśca, którego wynik potwierdził infekcję pałeczką Bordetella pertussis. Po około tygodniu od tego zdarzenia u mamy dziecka pojawiły się objawy infekcji. Wiedząc już o potwierdzonym przypadku krztuśca u osoby, z którą miała kontakt, sama zdecydowała się na wykonanie badań. Jednocześnie udała się z siedmiotygodniowym wówczas niemowlęciem, bez cech infekcji, do lekarza rodzinnego, informując, że dziecko miało kontakt z osobą z potwierdzonym krztuścem. W tym momencie wynik badania mamy dziecka jeszcze nie był znany. Lekarz, zgodnie z programem szczepień, podał szczepienia przeznaczone dla dziecka po ukończeniu 6 tygodni, w tym szczepienie przeciw krztuścowi, nie zastosował profilaktyki z użyciem antybiotyku. Po niecałym tygodniu u dziecka pojawiły się cechy infekcji dróg oddechowych, które rozpoczęły się od nieżytu nosa, jednak szybko dołączył się suchy męczący kaszel, występujący napadowo, doprowadzający do bezdechów, z charakterystycznym „pianiem” przy Chłopiec urodził się z ciąży pierwszej, porodem siłami natury w 39. tygodniu ciąży, z masą urodzeniową 3940 g, oceniony na 10 pkt w skali Apgar. W chwili przyjęcia do szpitala stan ogólny dziecka określono jako średni, w trakcie badania napad kaszlu typowy dla krztuśca, ze spadkiem saturacji, sinicą twarzy, wymagający tlenoterapii, poza tym bez istotnych odchyleń w badaniu przedmiotowym. W wykonanych badaniach pomocniczych stwierdzono w morfologii krwi znaczną leukocytozę (25 tys./ml przy normie dla wieku 5–15 tys./ml),w rozmazie krwinek białych 85% limfocytów, nieznacznie podwyższone białko C-reaktywne (18 mg/l; norma 3 lat) [11]. Przebieg kliniczny Przebieg kliniczny krztuśca uzależniony jest od wieku pacjenta oraz jego stanu uodpornienia. Typowy przebieg to: faza nieżytowa, z niespecyficznymi objawami, trwająca 1–2 tygodnie; faza napadowego kaszlu – trwająca ok 4–6 tygodni. W pełnoobjawowym krztuścu to napady kaszlu z charakterystycznym „pianiem” podczas wdechu, wymiotami prowokowanymi kaszlem, z gęstą wydzieliną w drogach oddechowych. Napadom mogą towarzyszyć u niemowląt bezdechy, sinica, wybroczyny na twarzy i spojówkach. U dorosłych okres kaszlu bywa mniej charakterystyczny; faza zdrowienia, trwająca 3–4 miesiące, w czasie której kaszel stopniowo ustępuje. W okresie napadowego kaszlu może dojść do powikłań. Najczęstszym powikłaniem jest zapalenie płuc, natomiast najpoważniejsze to zaburzenia neurologiczne, do których dochodzi u niemowląt, zwłaszcza w pierwszym półroczu życia. Przebieg kliniczny krztuśca uzależniony jest od wieku pacjenta oraz jego stanu uodpornienia. Typowy przebieg to: faza nieżytowa, z niespecyficznymi objawami, trwająca 1–2 tygodnie; faza napadowego kaszlu – trwająca około 4–6 tygodni, faza zdrowienia – trwająca nawet 3–4 miesiące. Wśród powikłań neurologicznych mogą wystąpić: drgawki, obrzęk mózgu, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie podtwardówkowe, encefalopatia niedotlenieniowa. Stany te mogą doprowadzić do trwałych następstw. Spośród innych możliwych powikłań wymienia się złamania żeber, wylewy podspojówkowe i inne [12]. Notuje się również przypadki zgonu z powodu krztuśca, zwłaszcza u niemowląt w pierwszych 6. Rozpoznanie krztuśca – definicja przypadku według CDC z 2020 roku Kliniczne kryteria krztuśca to trwający co najmniej 2 tygodnie kaszel, bez innej ustalonej przyczyny z przynajmniej jednym z poniższych objawów: napadowy kaszel lub świst wdechowy („pianie”) lub kaszel prowokujący wymioty lub bezdechy. Kryteria laboratoryjne: izolacja bakterii (hodowla) Bordetella pertussis z materiału biologicznego lub potwierdzenie metodą PCR. Związek epidemiologiczny: kontakt z potwierdzonym przypadkiem krztuśca. Definicja przypadku – CDC 2020: Przypadek prawdopodobny: brak innej, częściej występującej przyczyny, tłumaczącej kryteria kliniczne; lub występowanie przynajmniej jednego z objawów wymienionych w kryteriach klinicznych, trwających dowolny czas ORAZ epidemiologiczny związek. Przypadek potwierdzony: choroba z kaszlem, trwająca dowolny czas z potwierdzeniem jednym z laboratoryjnych kryteriów [13]. Definicja przypadku według PZH [14] Przypadek możliwy – każda osoba spełniająca kryteria kliniczne. Przypadek prawdopodobny – każda osoba spełniająca kryteria kliniczne i epidemiologiczne. Przypadek potwierdzony – każda osoba spełniająca kryteria kliniczne i laboratoryjne. Diagnostyka laboratoryjna krztuśca Europejska Grupa Ekspertów zajmująca się epidemiologią krztuśca (grupa EUpert) opracowała wytyczne w zakresie diagnostyki laboratoryjnej, które w 2013 roku zostały uznane przez ECDC jako obowiązujące. Zgodnie z wytycznymi rola badań serologicznych została znacznie ograniczona. Diagnostyka krztuśca metodą ELISA obejmuje jedynie oznaczenia stężenia przeciwciał klasy IgG przeciwko toksynie krztuścowej (PT), a w przypadku uzyskania niepewnego lub niemiarodajnego wyniku w klasie IgG oraz braku możliwości uzyskania drugiej próbki surowicy, pomocniczo można wykonać oznaczenie stężenia swoistych immunoglobulin klasy IgA [3, 15]. Badania serologiczne mogą mieć zastosowanie u osób dorosłych oraz młodzieży co najmniej 1 rok po szczepieniu. U małych dzieci opieramy się jedynie na kryterium bezpośredniej detekcji bakterii. Zasady diagnostyki przedstawiono w tab. 2. Leczenie krztuśca Antybiotykoterapia Antybiotykoterapia jest leczeniem przyczynowym, jednak podstawowym jej celem jest zapobiegnięcie transmisji zakażenia. Wcześnie włączona antybiotykoterapia (w okresie nieżytowym) może złagodzić przebieg choroby. Utrzymywanie się objawów klinicznych mimo stosowanego leczenia nie jest dowodem na brak skuteczności ani wskazaniem do powtarzania terapii. Leczenie antybiotykiem zaleca się w pierwszych 3 tygodniach choroby, z wyjątkiem niemowląt oraz kobiet w ciąży – w tych grupach zasadne jest rozpoczęcie leczenia w pierwszych 6 tygodniach. Po upływie 3 tygodni od wystąpienia objawów (6 tygodni w wybranych grupach) leczenie antybiotykiem jest nieuzasadnione. Podstawowymi antybiotykami stosowanymi w leczeniu są antybiotyki z grupy makrolidów [16]: Klarytromycyna – dzieci w dawce 15 mg/kg/dobę w 2 dawkach podzielonych przez 7 dni; osoby dorosłe 500 mg 2 × dz. przez 7 dni. Azytromycyna (najbezpieczniejsza dla noworodków) stosowana u dzieci w dawce 10 mg/kg/dobę przez 5 dni; u osób dorosłych w 1. dniu 500 mg 1 × dz., od 2. do 5. dnia 250 mg 1 × dz. Erytromycyna – obecnie niezalecana ze względu na działania niepożądane, w przypadku braku dostępności innych makrolidów stosuje się w dawce 40–50 mg/kg mc./24 h w 4 dawkach podzielonych, przez 14 dni. Trimetoprim/sulfametoksazol – w przypadku przeciwwskazań do stosowania antybiotyków makrolidowych; jest przeciwwskazany w wieku poniżej 2 miesięcy; u niemowląt > 2. w dawce trimetoprim 8 mg/kg mc./24 h, sulfametoksazol 40 mg/kg mc./24 h, w 2 dawkach przez 14 dni, osoby dorosłe – 960 mg 2 × dz. przez 14 dni. Leczenie objawowe Nawodnienie, karmienie małymi porcjami, odsysanie wydzieliny, tlenoterapia, przy ciężkim przebiegu można rozważyć glikokortykosteroidy [16]. Profilaktyka Chemioprofilaktyka poekspozycyjna Zalecana jest u wszystkich osób z kontaktu domowego z chorym oraz innych bliskich kontaktów (spotkanie w odległości < 1 m, bezpośredni kontakt z wydzieliną z dróg oddechowych, przebywanie w bezpośredniej bliskości osoby zakażonej przez ≥ 1 godzinę). Profilaktykę rozpoczyna się do 21 dni od kontaktu. Po tym czasie do rozważenia u osób mających kontakt z grupami ryzyka. Szczególnie ważna w grupach zwiększonego ryzyka: niemowlęta (w 1. kobiety ciężarne, osoby z niedoborami odpornościowymi, z chorobami przewlekłymi (POCHP, mukowiscydoza, wady serca, MPD). W chemioprofilaktyce poekspozycyjnej stosuje się antybiotyki stosowane w terapii, w takich samych dawkach i przez taki sam czas jak w leczeniu. Szczepienia ochronne Szczepienia ochronne stanowią najskuteczniejszą metodę zapobiegania zachorowaniom. Niestety wytworzona ochrona nie jest trwała (podobnie jak po przechorowaniu), co wymaga podawania wielokrotnych dawek przypominających.... Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów Co zyskasz, kupując prenumeratę? 6 wydań czasopisma "Forum Pediatrii Praktycznej" Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma Dodatkowe artykuły niepublikowane w formie papierowej ...i wiele więcej! Sprawdź . 295 479 303 523 742 625 380 381

męczący kaszel u dziecka forum